Εδώ θα κριθούν όλα! |ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ

BIΒΛΙΟΚΡΙΤΙΚΗ

Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου μέρος 1ο και 2ο 📖

• Φτάσαμε και στο τελευταίο βιβλίο της αγαπημένης μας σειράς που καθιέρωσε τις καρδιές όλων μας. Μην τα πολυλογώ ας μπω κατευθείαν στο θέμα. Αρχικά να πω πως νιώθω τυχερός έστω και λίγο που τυχαίνει να έχω το συγκεκριμένο βιβλίο στην πρώτη του έκδοση το οποίο ήταν δώρο από μια φίλη μου όπως και το πέμπτο που μου έδωσε επίσης.

• Ήταν Καλοκαίρι όταν το διάβασα. Είχα μεγάλη περιέργεια να δω τις μεγάλες ανατροπές και τις αποκαλύψεις για τις οποίες όλοι είχαν να λένε. Θα μιλήσω συνοπτικά για το πρώτο μέρος του βιβλίου.

• Το πρώτο μέρος ήταν σχεδόν όπως το περίμενα καθώς έχω δει πρώτα την ταινία. Έχουμε τους 3 κεντρικούς χαρακτήρες Χάρι, Ρον και Ερμιόνη στην αναζήτηση τους για τους πεμπτουσιωτές. Τα 7 αντικείμενα στα οποία ο Βόλντεμορτ είχε χωρίσει τη ψυχή του. Το κλίμα που επικρατούσε σε όλο σχεδόν το βιβλίο ήταν αρκετά βαρύ, δεν υπάρχει αυτή η αθωότητα και η παιδικοτητα όπως στα προηγούμενα βιβλία. Εδώ έχουμε 3 μεγάλους ανθρώπους οι οποίοι ζουν καθημερινά τον κίνδυνο έξω μόνοι τους στη φύση που προσπαθούν να ξεφύγουν από θανατοφάγους και όποιον τυχόν επισκέπτη στον δρόμο τους.

• Υπήρχαν φορές που την ώρα που διάβαζα, στο μυαλό μου ερχόντουσαν στιγμές από τα προηγούμενα βιβλία συγκεκριμένα από τα πρώτα. Σκεφτόμουν το πόσο πολύ άλλαξαν όλοι τους, επεξεργαζόμουν την αλλαγή από τον τρόπο σκέψης τους και την συμπεριφορά τους. Είχα φτάσει στο τελευταίο βιβλίο! Έφτασε η στιγμή είπα και ξεφύσηξα, με ένα αίσθημα χαράς αλλά και λύπης.

• Στην αρχή του Βιβλίου όπως κάθε άλλη φορά βρισκόμαστε στην οδό Πριβέτ. Το σπίτι στο οποίο ο Χάρι πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του με τους θείους του.

• Έπειτα μετά από μερικές επικίνδυνες καταστάσεις που συνέβησαν, βλέπουμε τους τρεις βασικούς μας χαρακτήρες υπό την επίδραση του πεμπτουσιωτή που κατάφεραν να βρουν, ο οποίος με το καιρό τους φέρνει σε αντιπαράθεση μεταξύ τους και σε διαφωνίες οι οποίες θα καταλήξουν σε καυγάδες αλλά και σε χωρισμούς.

• Δεν μαθαίνουμε και πολλά για τους υπόλοιπους χαρακτήρες της σειράς καθώς άλλοι κρύβονται και άλλοι σκοτώνονται. Ναι αρκετά βαρύ το κλίμα και σε ορισμένα σημεία λίγο μόνοτόνο που παρόλα αυτά ταίριαζε στην πλοκή. Καθώς έρχεται το δεύτερο μέρος το οποίο είναι αρκετά πιο δραστήριο και σε βάζει σε ετοιμότητα γι’αυτά που πρόκειται να ακολουθήσουν.

• Το δεύτερο μέρος μου άρεσε λίγο περισσότερο να πω την αλήθεια. Έγιναν κάποιες αποκαλύψεις αρκετά σημαντικές. Είδαμε σε ορισμένους χαρακτήρες το θάρρος που έκρυβαν μέσα τους. Ένας από αυτούς ήταν ο Νέβιλ. Επίσης μου άρεσε πολύ η σκηνή με τους καθηγητές του χογκουαρτς που έριχναν προστατευτικά ξόρκια στο κάστρο όσο στην ταινία πόσο μάλλον και στο βιβλίο. Επίσης υπήρχαν σκηνές που μου άρεσαν και θα ήθελα πολύ να υπήρχαν και στην ταινία. Τις βρήκα πολύ ωραίες.

• Δυστυχώς υπήρχαν και αρκετές απώλειες από αγαπημένους χαρακτήρες οι οποίοι είχαν πολύ άσχημο τέλος. Στεναχωριόμουν επίσης που έβλεπα το Χόγκουαρτς να κατάστρέφεται από τις διάφορες κατάρες που ρίχνανε διάφοροι θανατοφάγοι. Επικρατούσε ένας πανικός με λίγα λόγια και ενώ ήξερα πως θα τελειώσει η ιστορία αφού έχω δει την ταινία, περίμενα να φτάσω στο τέλος για να μάθω περισότερα. Να προσθέσω πως το σημείο με τις αναμνήσεις του Σνέιπ αγαπημένο όπως και στην ταινία. Πολύ συγκινητικό. Και η μοίρα του ακόμα περισσότερο.

• Το τέλος η τελευταία μάχη εναντίον Χάρι και Βόλντεμορτ ήταν αρκετά διαφορετική από την ταινία, θα τη προτιμούσα έτσι και στην ταινία ξεκάθαρα!

• Και εκεί που γυρνάω την σελίδα για να συνεχίσω στην επόμενη βλέπω μια κενή σελίδα. Ακριβώς δεξιά της ο τιτλος με έντονα μαύρα γράμματα να λέει «19 χρόνια μετά «….. Εντάξει 《αυτό ήταν》λέω. Εκείνη τη στιγμή μισοέκλεισα το βιβλίο και προσπάθησα να ηρεμήσω από τον ενθουσιασμό αλλά και απ’τον μικρό πανικό που είχα που θα ολοκλήρωνα τη σειρά! Δε μπορώ να πω πολλά μου είναι δύσκολο να προσπαθώ να πω με λέξεις αυτά που νιώθω για αυτήν την μαγική ιστορία που με έχει μαγέψει στη ψυχή από πολύ μικρή ηλικία.

• Διαβάζοντας τη τελευταία φράση συνέχισα να τη κοιτάζω χωρίς να σκέφτομαι τίποτα άλλο. Μου πήρε λίγα λεπτά για να συνιδητοποιήσω ότι μόλις το είχα τελειώσει. Έπειτα το έκλεισα και το πήρα μια μικρή αγκαλιά και χαμογέλασα.

Συγγραφέας: J.K.Rowling

Εκδότης: Ψυχογιός

Σελίδες: 662

Κατηγορία: Φαντασίας

Βαθμολογία: 4.5/ 5

Δημοσιεύθηκε από Ημερήσιος Προφήτης 📰

Ονομάζομαι Χρήστος Κασκαλίδης, είμαι 17 χρονών και μένω στην Θεσσαλονίκη συγκεκριμένα στο Κορδελιό. Ο λόγος για αυτό εδώ το Blog είναι επειδή μου αρέσει να διαβάζω βιβλία και θα επειχηρισω να γράφω τις εντυπώσεις και τις απόψεις μου για το κάθε βιβλίο που διαβάζω. Αργότερα ίσως ξεκινήσω να γράφω και για άλλα θέματα τα οποία θα τα δω στην πορεία. Ελπίζω να μην σας κούρασα, Καλή συνέχεια και καλή ανάγνωση !!!

Συμμετάσχετε στη συζήτηση

2 Σχόλια

Αφήστε ένα σχόλιο

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Φτιάξε site στο WordPress.com
Ξεκινήστε
Αρέσει σε %d bloggers: